Michael Dean Damron

Als het om albums van Michael Dean Damron gaat, tref je louter vier- en vijsterrenrecensies aan. Dat de uit Portland, Oregon, afkomstige Damron een begenadigd songschrijfer is, hoeft u niet per se van ons aan te nemen, maar lees dan wat Ray Wylie Hubbard over hem zegt: "Michael is one full grown walking bad ass song writing son of a bitch with grit, groove, tone, taste and high coolness." En over Damron als zanger schreef de New York Times: "He sings like a late-career heavyweight after a 12-round slugfest, pained and drained." Little Hero (eigen beheer) is het nieuwe album dat deze Damron onder de arm mee naar Nederland en België zal brengen. 

De voorbije twintig jaar heeft Michael Dean Damron in de VS getourd met enkele van de bekendste Amerikaanse songwriters: Alejandro Escovedo, Chad Price, Mike Watt, Reverend Horton Heath, David Allen Coe, ...

Nu hij eindelijke zijn vliegangst overwonnen heeft, kijkt hij er hoopvol naar uit voor een nieuw publiek te spelen in een ander deel van de wereld.

Op deze tournee door België en Nederland, wordt Damron op het podium vergezeld door bassist Allen Hunter (Eels) en door gitarist Dan Eccles (Richmond Fontaine, Fernando).

Line up:

Michael Dean Damron - zang en gitaar

Dan Eccles - gitaar

Allen Hunter (Eels) - bass

 

The Lasses

Twee Amsterdamse meiden vormen samen het duo The Lasses. Ze brengen tweestemmige folk. Hun loepzuivere vocale harmonieën doen het publiek smelten. Ze klommen op van pub naar podium. 

Sophie Janna en Margot Merah volgden sessies in de Amsterdamse Irish pub Mulligans. Onbekenden voor elkaar, tot iemand hen voorstelde eens samen te zingen in een jam. Vanaf dat moment uiten ze hun muzikale inspiraties in het duo The Lasses. Hun stemmen versmelten tot een eenheid als waren ze afkomstig van een ééneiige tweeling. De begeleiding van het duo beperkt zich tot twee gitaren, bodhran (Ierse handtrommel) en af en toe een mondharmonica.

Die primaire rol van de zang heeft consequenties voor de keuze van de liederen. ,,De tekst is heel belangrijk. Het verhalende van de folksongs is wat ons aantrekt in deze muziek. Soms moet je zo'n tekst verduidelijken omdat het oud-Engels is. We vertellen dan over de achtergronden en plaatsen het lied in een context. Een tweede criterium om een lied in het repertoire te krijgen, is dat het moet klikken. Sommigen hebben een mooie stem of een uitstekende techniek. Bij ons gaat het vooral om het gevoel. Het lied krijgt onze eigen interpretatie mee. Je past de tekst soms aan, het tempo of ritme, toonhoogte of de melodielijn'', verklaart Merah.

The Lasses putten uit het Keltisch-Britse en Amerikaans repertoire. Op de eerste twee cd's - het titelloze debuut en opvolger Daughters - staan geen eigen nummers. Op de derde schijf gaat dat veranderen zegt Merah. ,,Het heeft lang geduurd. Een kwestie van onzekerheid en durven, want sommige nummers liggen al een tijdje.'' Op de derde cd staan liveopnamen, gemaakt in de Parel van Zuilen in Utrecht. ,,De Amerikaanse violiste Kathryn Claire, waarmee we al door Nederland en Amerika getoerd hebben, speelt mee. De thematiek van onze composities is deels die van de oude folksongs, en deels eigentijds.''

Van pub naar clubs

The Lasses hebben inmiddels de stap gezet van pub naar clubs en kleinere zalen. Geen radicale verandering zegt Merah. ,,In de pub houden ze ook hun mond als er gezongen wordt. We hebben geen voorkeur. Als het maar knus is en men bereid is te luisteren.'

 

Belvédère

 De groepsleden van Belvédère leerden elkaar kennen op de plaatselijke school. Deze jongeren, allen tussen 17 en 19 jaar, brengen een gevarieerd programma met klassiekers uit de pop- en rockgeschiedenis van de afgelopen 50 jaar. Zowel muzikaal als vocaal zullen ze vast iedereen kunnen bekoren.